Onontdekt Kastelli op Kreta

Onontdekt Kastelli op Kreta

Gewapend met ons gidsje over Kreta stapten we de huurauto in. Vandaag stond er een oud traditioneel dorpje op het programma. Kastelli, een zeer fotogeniek dorpje waar de tijd stil heeft gestaan met oude Venetiaanse huizen. Klinkt goed, let’s go.

Op weg naar Kastelli

Het zou niet heel ver zijn, ongeveer drie kwartier rijden vanuit Koutouloufari. Vele slingerwegen brachten ons steeds dieper de bergen in. Maar wat raar, geen toerist te bekennen onderweg. Zelfs geen auto’s. Een verlaten taverna was alles wat we onderweg tegen zijn gekomen. En daar zagen we in de verte ineens wat huisjes en een kerk opdoemen. Twee kerkjes zelfs. Dat moest vast Kastelli zijn. En inderdaad de borden gaven aan dat we er waren. Maar voor een fotogeniek dorp dat in elke reisgids afgebeeld staat was het hier wel erg rustig. Even de reisgids checken. En ja, daar zagen we het. Er bestaat nog een Kastelli. Maar dan een heel eind verderop. Tja toch maar even de auto uit want we waren er nu toch.

Slapend maar fotogeniek

Kastelli bleek een slapend dorpje te zijn met een eeuwenoud kerkje. Toch waren we nieuwsgierig en liepen verder. We zagen wat huizen met van die schitterende oude deuren ( vind dat zó mooi ) en verderop zaten een paar oude heren de dag door te nemen. We zagen meer poezen en katten dan dorpsbewoners. Uiteindelijk zagen we een schattig klein huisje. Een oude dame in het zwart stond vriendelijk lachend voor de deur.

Ik vroeg netjes of ik een foto mocht maken. Dat mocht, ze ging er zelfs voor staan. Ik heb haar natuurlijk vriendelijk bedankt na het maken van de foto en liep weer door. Blijkbaar vond zij het ook leuk want ze riep me terug en kwam met takken verse basilicum aangelopen die ze net geplukt had. Smelt… hier hou ik nou van. Ik was op slag vergeten dat we verkeerd waren gereden en in een nietszeggend dorpje terecht waren gekomen. Hoe lief dat ze mij dit wilde geven? Dit soort momenten raken mij en eigenlijk is juist dit het leukste wat mij is overkomen deze vakantie op Kreta.

Moraal van het verhaal?

Ga eens van de gebaande paden af en kijk gewoon waar je uit komt. Het zal je verrassen en levert vaak de leukste onverwachte ontmoetingen op. Èn een lekkere lunch de volgende middag met mozzarella, tomaat en verse basilicum!

Nathalie Sneepels

Ik ben Nathalie en geboren en getogen in Rotterdam. Ik hoor wel eens dat wanderlust genetisch bepaald is en in mijn geval kan dat wel kloppen. Ik reis gemiddeld 3 a 4x per jaar en ik geniet net zo van een stedentrip als van een verre reis of een zonvakantie in Europa. Het is toch heerlijk om een ander land te ontdekken met zijn gewoontes en cultuur? Ik hoop nog lang te mogen reizen, herinneringen creëren.

Overzicht van mijn artikelen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ter beveiliging een simpel rekensommetje! * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.